Któż by nie lubił muzyki pop? Jak sama nazwa wskazuje jest to muzyka popularna, więc każda odmiana muzyki rozrywkowej. Ma ona „miękkie” brzmienie i jest nastawiona na każdego rodzaju odbiorcę. Nie jest skomplikowana lecz melodyjna, cechująca się prostotą, szybko wpadająca w ucho słuchacza. Częściej niż w przypadku tradycyjnego rocka używane są syntetyzatory i inne techniki nagrań studyjnych. Najczęściej jest to muzyka, która usuwa ostre brzmienia nastawiając się bardziej na przeciętnych słuchaczy, którzy wolą pozostać przy piosenkach przyjemniejszych i łagodniejszych dla ucha, ale zachowuje w sobie te cechy, które w danym momencie są modne.
Zatem za artystów popowych uważa się ludzi, którzy swoją muzykę tworzą pod publiczność, którzy nie szukają w swoich tekstach jakiś grubszych ideologii. Niestety niewielu się do tego przyznaje.
Można powiedzieć, że tyle jest rodzai popu ile różnych odmian muzyki, gdyż każdy z nich po jakimś czasie, podczas panującej w danym miejscu modzie ulega upowszechnieniu. Tak więc możemy zarówno wyróżnić county rock, jak i indie pop, czy pop symfoniczny.
To, że muzyka popularna, lub inaczej nazywana muzyka estradowa, jest tworzona na potrzeby słuchaczy i bez granic im podporządkowania nie oznacza, że jest ona zwykłą amatorszczyzną. Z tym na pewno nie można się zgodzić. Aby powstał tak zwany hit zatrudnionych jest bardzo wiele ludzi: tekściarze, kompozytorzy, technicy studyjni, instrumentaliści i wielu, wielu innych. Są to najczęściej wysokiej klasy specjaliści. Nic więc dziwnego, że ta muzyka ma tak wielu fanów na całym świecie.